با امیدی گرم شادی بخش، بانگاهی مست و رویایی

دخترک افسانه می خواند نیمه شب در کنج تنهایی

بی گمان روزی زراهی دور میرسد شهزاده ای مغرور

میخورد بر سنگفرش کوچه های شهر،ضربه سم ستور باد بیمایش

میدرخشد شعله خورشید برفراز تاج زیبایش

تارو پودجامه اش از زر ،سینه اش پنهان به زیررشته های دروگهر      

میکشاند هرزمان همراه خود سویی،باد پرهای کلاهش را

یایابرآن پیشانی روشن،حلقه موی سیاهش را

مردمان در گوش هم آهسته می گویند

آه...او با این غروروشوکت ونیرو درجهان یکتاست  

بیگمان شهزاده ای والاست

دختران سرمیکشند از پشت روزنها

گونه هاشان آتشین ازشرم این دیدار،سینه ها لرزان و پر غوغا

درتپش از شوق یک پندار

                                   ((شاید او خواهان من باشد))

لیک گویی دیده شهزاده والا،دیده مشتاق آنان را نمی بیند

اواز این گلزار عطر آگین برگ سبزی هم نمی چیند

همچنان آرام و بی تشویش میرود شادان به راه خویش

می خورد بر سنگ فرش کوچه های شهرضربه سم ستور باد پیمایش

میرود سوی خانه دلدار زیبایش

مردمان از یکدیگر آهسته می پرسند

                                               ((کیست پس این دختر خوشبخت؟))

ناگهان در خانه می پیچد صدای در،

سوی در گویی ز شادی می گشایم پر

اوست...آری...اوست

آه...ای شهزاده محبوب رویایی،

نیمه شبها خواب میدیدم که می آیی

زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

با نگاهی گرم و شوق آلود،بر نگاهم راه می بندد

ای دو چشمانت رهی روشن به سوی شهر زیبایی

ای نگاهت پاره ای در جام مینایی

آه...بشتاب ای لبت همرنگ خون لاله صحرایی

ره بسی دور است،لیک در پاین این ره قصر پر نور است

مینهم پا بر رکاب مرکبش خاموش،

می خزم در سایه آن سینه وآغوش

می شوم مدهوش میشوم مدهوش

باز هم آرام و بی تشویش،

می خورد بر سنگ فرش کوچه های شهر

ضربه سم ستور باد پیمایش

میدرخشد شعله خورشید،بر فراز تاج زیبایش

می کشم همراه او از این شهر غمگین رخت

مردمان با دیده حیران زیر لب می گویند:

                                             ((دختر خوشبخت))  

پشت پلکام عکس عشق تو رو من نقاشی کردم

                                  تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

عکس عشقت از سحر تا وقت خواب همراه منه

                                   تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

عکس عشقت وقت خوابم همش همراه منه

                                     تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

خنده هایی که در چهره منه خنده عشق تو مهربون

                                        تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

توی وقت تنهایی وقتی که یاد تو می افتم همه چی یادم میره

                                      تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

همه عمرم و زندگیمو تقدیمت میکنم

                                      تا بهت بگم چقدر دوستت دارم

كسي در باد مي خواند

                     تو را تا اوج مي خواهم

 براي ناز چشمانت

                    چه بي صبرانه مي مانم

 د لم تنگ است و بي يادت

                    در اين غربت نمي مانم

تو هستي در وجود من

                     تو را هرگز نمي رانم.........

اگه با دیدن من غم تو دلت جون میگیره !

می میرم که تا ابد قلب تو  آروم بگیره ...

اگه با بودن من !  باغ تو ویرونه میشه !

میرم اما میدونم دل بی تو دیوونه میشه

فکر نکن که بی کسم ! خدا به دادم میرسه

کوه به کوه نمیرسه ! آدم به آدم می رسه  

مرهمی از شب چشمات واسه دردم نداری

خورشیدی ! اما خبر از تب سردم نداری 

هر چی که درده منه ! باشه الهی خوشی تون  

کاشکی گلدونی بشم برای عاشق کشی تون 

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم...

بدون تو عاشقی برایم عذاب است .............

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهيه .

اما معنيش رو شايد سالها طول بکشه تا بفهمي !

تو اين کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شير مي خواد!

تنهايي ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا اميدي ، شکنجه رو حي ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛

هق هق شبونه ؛ افسردگي ، پشيموني، بي خبري و دلواپسي و .... !

 براي هر کدوم از اين کلمات چند حرفي که خيلي راحت به زبون مياد

و خيلي راحت روي کاغذ نوشته ميشه بايد زجر و سختي هايي رو تحمل کرد

 تا معاني شون رو فهميد و درست درک شون کرد !!!

متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد... و قبل از همه ی اینها متنفرم

 از انتظار ...

                       از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار متــــــنـــــفــــــرم

یه بار دیگه فرصت بده ، نذار که تنها بمونم
نذار بازم از قافله ، به خاطرت جا بمونم

فکر نکنی که من بدم ، روی تو بست چشماشو بخت
این عشقو آسون ندارم ، تو چنگ آوردم خیلی سخت

دوسِت دارم به اون خدا ، به اون که می پرستمش
عهد خودم رو با خودش ، به خاطرت شکستمش

حالا می خوام فدات کنم ، بگو به من حرفی داری
ترسیدی که یه وقت بازم تو غصه ها کم بیاری

نگو که خامت می کنم ، واسه پر آوازه شدن
نگو به من می ترسم از ، یه بار دیگه ساده شدن

می خوای بگی دوسم داری ، ولی نمیذاره چشات
می ترسی تکراری بشه ، تجربه ی تلخ شبات

دوسِت دارم به اون خدا ، به اون که می پرستمش
عهد خودم رو با خودش ، به خاطرت شکستمش

گفتم که دردای منو ، دیگه فقط تویی طبیب
منم که کامل می کنم ، اون تیکه ی نصفه ی سیب ...

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم 

                                    وقت پر پر شدنش سوز و نوایی نکنیم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست  

                                     گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

یادمان باشد سر سجاده عشق     

                                           جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                                       طلب عشق زهر بی سر وپایی نکنیم